Vegna þess hversu ólíkar birtingarmyndir eru á fíkninni eru þessar reynslusögur ekki tæmandi lýsing á sjúkdómnum.

Reynslusaga 1 

Áður en ég fór í SLAA, fannst mér ég vera venjulegur helgardjammari. Mér gekk ágætlega í skólanum þó mér leiddist hann mjög, og leyfði mér að dagdreyma meðan ég var í tímum og var oftast skotin í einhverjum bekkjarfélaga mínum, sem gerði líka tímana bærilegri. Ég vissi kannski að ég talaði aðeins meira um strákamál mín heldur en sumar vinkvenna minna, en ég hélt það væri samt innan venjulegra marka. [lesa meira]

Reynslusaga 2 

Ég hef átt kærasta mestöll fullorðinsárin mín. Það var  takmarkið mitt þegar ég var lítil að eignast kærasta.  Metnaður minn snerist um það og ég sá ekki annað þegar ég  hugsaði um framtíðina en; kærasti/eiginmaður, hús, bíl og  barn. Einhver sem gæti verndað mig og séð fyrir öllum  þörfum mínum. [lesa meira] 

Reynslusögur á ensku úr bók samtakanna:

I Never Knew I Could Live Without an Iron Lung

I was in my early fifties, nine years sober in Alcoholics Anonymous, when I began to suspect that what I thought to be my strongest personal asset—that I was a loving, caring man—had always had a component in it that was turning this asset into my greatest liability. At the time, I was two years divorced from my wife of nearly 28 years—M.—whom I loved dearly, or thought I did—the mother of our several children. I had just moved out of the house of a woman— A. —whom I loved dearly, or thought I did, with whom I had been living for fifteen months. [lesa meira]